Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... hakkında açılan kamu davası ile ilgili mahkemenin görevsizliğine, diğer sanıklar hakkında atılı suçtan ceza tertibine yer olmadığına dair Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2006 gün ve 2004/1305 Esas, 2006/10 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ... hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak verilen görevsizlik kararının temyizi mümkün olmayıp itirazı kabil bulunduğundan, CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek, katılan vekilinin talebinin itiraz mahiyetinde kabulüyle, incelemenin mahallinde merciince yapılması mümkün görülerek, temyiz incelemesinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklara isnat olunan suçların kanun maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 25.01.2006’dan inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.