Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine, atılı diğer suçtan beraatine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2006 gün ve 2005/142 Esas, 2006/340 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında ırza geçme suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığı cihetle, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen eylemin temas ettiği reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, 22.06.2006 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle kurulan hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.