Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...’nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2007 gün ve 2007/39 Esas, 2007/130 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Eylemin, 5237 sayılı TCK.nın 6/1-b maddesi uyarınca çocuk sayılan mağdureye yönelik olarak gerçekleştirilmesine rağmen aynı Kanunun 109/3-f maddesi ile, sanık ...’in mağdureyi cinsel amaçla ve evlenmeye zorlamak için kaçırdığı anlaşılmasına rağmen 109/5. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan incelemesi neticesinde;
Mağdure ile suça sürüklenen çocuk ...’nın olaydan hemen sonra hazırlıkta verdikleri, tesirden uzak ve samimi beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte ele alındığında; suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’nın diğer sanık ...’in mağdureye karşı gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmek suretiyle katıldıkları anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ...’nın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesi neticesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,
incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın sabıkasına esas teşkil eden Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/146 Esas, 2006/149 Karar sayılı ilamı gereğince neticeten hükmedilen ve ertelenen 288.00 TL doğrudan adli para cezasının verildiği anda kesin olduğu ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas teşkil etmediği halde, sanığın 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince mükerrir sayılması ve ayrıca aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince cezası ertelenen hükümlünün kendi aitsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan yoksun bırakılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “sanık ...’in sabıkasında yer alan Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/146 Esas, 2006/149 Karar ile verilmiş 288.00 TL adli para cezasına mahkûmiyeti bulunduğu ve karar tarihi olan 15.04.2006 tarihinden bu yana 3 yıllık sürenin geçmediği görüldüğünden sanığın 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereği mükerrir sayılmasına” ibaresinin ve “53/1-c bendindeki hakların ise koşullu salıverilmeye ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy