Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile bu suçlara iştirakten sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... hakkında 20.11.2003 günlü beraat kararları kesinleştiğinden bu sanık hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, sanık ...'un reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan, sanık ...'ün bu suça iştirakten beraatlerine, sanık ...'ın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan ve sanık ...'ün bu suça iştirakten mahkûmiyetlerine dair Silifke Ağır Mahkemesinden verilen 01.05.2006 gün ve 2005/224 Esas, 2006/97 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili ile sanıklar ... ve... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında 20.11.2003 gün ve 2003/152 Esas, 2003/307 sayılı Kararı verilen beraat hükümleri temyiz edilmeden kesinleştiğinden bu sanık hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar temyizi kabil kararlardan olmadığından katılan ... vekilinin bu sanık hakkındaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, sanıklar ...ve ...hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede:
Oluşa uygun şekilde sanıkların işledikleri kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/son ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ilaveli zamanaşımına tâbi oldukları, reşit olmayan kimseyi kaçırıp alıkoyma suçları yönünden sanıklar hakkında bu suçtan mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 20.11.2003'den inceleme gününe kadar 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin, reşit olmayan müğdure ile cinsi münasebette bulunma suçu yönünden ise suç tarihi olan 18.05.2003'den inceleme gününe kadar 7 yıl 6 aylık ilave zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar Harun ve Gülüş hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.