Irza ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık ...'ın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2005 tarihinde 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesi gereğince dosyayı iadesinden sonra yapılan yargılaması sonunda; sanık hakkında verilen 06.07.2004 tarih ve 2004/506 Esas, 2004/1201 Karar sayılı kararın aynen bırakılmasına ve uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2006 gün ve 2004/506 Esas, 2004/1201 Ek Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün verildiği 01.03.2006 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı ve inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.