Basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair Manavgat 1. Asliye Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2006 gün ve 2006/260 Esas, 2006/322 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın geceleyin komşusu olan ve kocası hastanede yattığından dolayı evde küçük çocuklarından başka kimsenin olmadığını bildiği mağdurenin evine kapıyı zorlayarak girdiği, mağdurenin kapının sesine uyanıp odadan dışarıya çıktığı bu arada ışığı açtığı, sanığın ışığı kapatıp mağdurenin kolundan tutup ittirdiği, mağdurenin sanığa direnip ışığı açtığı ve bağırdığı bu esnada 7 yaşındaki çocuğu Kerim'in uyandığı, yakalanacağından korkan sanığın bunun üzerine evden kaçtığı iddia edilmiş olması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nın 102/2, 35/2. maddelerinde düzenlenen nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı ile bu suçun işlenmesinde sanığın gerçekleştirdiği iddia edilen gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali suçunun da birlikte değerlendirilerek delillerin takdiri ve yargılama yapma görevinin 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.