Cinsel taciz suçundan sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Yozgat Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2006 tarih ve 2006/102 Esas, 2006/410 Karar sayılı hükmü ve aynı sayılı 27.11.2006 günlü temyiz isteminin reddine dair kararın Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın sanık müdafiine 05.12.2006 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, yasal bir haftalık süreden sonra 13.12.2006 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinden, süresi içinde yapılmayan sanık müdafiin temyiz isteğinin 5320 sayılı 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılan vekilinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve Kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy