Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2006 gün ve 2004/298 Esas, 2006/532 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/son maddesi gereğince kesin olarak karara bağlanan ve önceki raporlar arasındaki çelişkiyi de gideren 22 Eylül 2005 tarih ve 278 karar sayılı oybirliği ile verilmiş raporda; mağdurede mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceğinin belirtilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında ırza geçme suçundan hükmolunan cezanın miktarına göre 765 sayılı TCK.nın 31 ve 33. maddelerinin ceza mahkûmiyetinin sonucu olarak infazda nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.