Kişilerin huzur ve sükununu bozma, cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; 5237 sayılı TCK.nın 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.02.2007 gün ve 2006/437 Esas, 2007/44 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;
Aralık 2005 ve Ocak 2006 olan suç tarihinin karar başlığında 2005-2006 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, müştekiye cep telefonundan değişik zamanlarda birden fazla cinsel taciz ve hakaret içerikli mesaj gönderme ve arama şeklindeki eylemlerinin hakaret ve cinsel taciz suçları kapsamında kaldığı, ayrıca TCK.nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraat yerine, TCK.nın 32/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Cinsel taciz ve hakaret suçlarından güvenlik tedbirine hükmolunması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.