Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bina dahilinde hırsızlık suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, hırsızlık suçundan beraatine dair Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2010 gün ve 2009/98 Esas, 2010/118 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; UYAP'tan nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizlerin incelenmesinde;
Mahkeme kararının içeriği ve kapsamı itibariyle yeterli gerekçe taşıdığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün, 2009/2-2 Esas ve 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanığın adli sicil kaydına konu olan Alanya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2007 tarih ve 2006/703 Esas, 2007/751 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının
miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yazılı bulunan Alanya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.06.2006 gün ve 2006/192 Esas, 2006/278 sayılı Kararındaki cezanın infaz edilip edilmediği araştırılıp tekerrüre esas olup olmadığı belirlenmeden, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
5237 sayılı TCK.nun 102/2. maddesi ile verilen 7 yıl hapis cezasına, aynı Kanunun 102/3-d maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım uygulandığında hapis cezasının 10 yıl 6 ay yerine, hesap hatası sonucu 11 yıl 6 ay olarak hesaplanıp takdiri indirim nedenin de bu ceza miktarı üzerinde yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
TCK.nun 109/2. maddesi uyarınca verilecek cezanın aynı Kanunun 109/3-a maddesi uyarınca bir kat artırılması yerine, yarı oranında artırım yapılıp, takdiri indirim nedeninde bu ceza miktarı üzerinden uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,
Bina dahilinde hırzsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince;
Mağdure koluktaki ilk ifadesinde hırsızlık konusuna değinmemiş ise de; başına gelen diğer eylemlerin üzerinde bıraktığı ağır etki ve telaş sebebiyle cep telefonunun sanık tarafından alınmış olduğundan söz etmemesinin olağan karşılanabileceği, Cumhuriyet Savcılığı ve duruşmadaki kararlılık gösteren anlatımlarından, mağdureye ait cep telefonunun sanığın evinde ele geçmiş bulunması ve tüm dosya içeriğinden; sanığın mağdurenin çantasındaki sim kartı ve bataryası çıkarılan telefonu mağdurenin bilgi ve rızası dışında alarak hırsızlık suçunu işlediği kanıtlandığı halde, kanıt elde edilemediği gerekçesine dayanılarak mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.