Irza geçmeye teşebbüs suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2007 gün ve 2005/237 Esas, 2007/23 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü;
Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanığın eylemine uyan ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, 19.02.2004 olan suç tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.