Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar Abdurhamit, Sinan ve Nebi’nin atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanık ...’ın ise atılı suçlardan beraatine dair Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2007 gün ve 2006/74 Esas, 2007/34 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Şikâyetçi olan ve davaya katılmak isteyen mağdure ve vekilinin CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca katılmalarına karar verilmemiş ise de; CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin şikâyetçi olduğu ve katılmak istediği, mağdure vekilin de sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...’ün davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...’ın katılan vekili olarak kabul edilmesine, geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunun mağdurları olan mağdurenin anne ve babası olan müştekiler ... ve ...nin kovuşturma aşamasında 19.06.2006 havale tarihli dilekçe ile sanıklar ...ve ...yönünden şikâyetlerinden vazgeçtikleri, müşteki ...'ün de mahkemede sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan edip müştekilerin davaya katılmamaları karşısında, katılan mağdure vekilinin geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerine yönelik temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanıklar..., ... ve Nebi müdafilerinin kişinin hürriyetinden yoksun kılma ve geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali
suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizleriyle katılan vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümler yönünden temyizleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanıklar Abdurhamit, Nebi ve Sinan hakkında geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıklar Abdurhamit, Nebi ve Sinan hakkında geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan tekrar suç işlemeyecekleri konusunda olumlu kanaat oluşmadığından mahkemece CMK.nın 231/5. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının mahallinde değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Konut dokunulmazlığının ihlali suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği halde sanıklar hakkında TCK.nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, bu suça ilişkin aleyhe temyiz olmadığından, sanıklar hakkında bu suçtan kurulan hükümde TCK.nın 53. maddesinin uygulanmaması kazanılmış hakka konu olmayan bu hususun infazda nazara alınması mümkün görüldüğünden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan mahkûmiyet hükümleri ile, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar Abdurhamit, Sinan ve Nebi hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölüm hükümden çıkarılarak bunun yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.