Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyetine, mala zarar verme suçundan beraatine, nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs eyleminin ise basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2007 gün ve 2007/95 Esas, 2007/123 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık müdafiin temyiz dilekçesinin içeriğinden, sadece konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile basit cinsel saldırı suçundan kurulan düşme hükmünü temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz incelemesinin bu suçlar ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Kabule göre, sanığın eyleminin TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı olarak nitelendirilmesi ve takibininde şikâyete bağlı olması karşısında, takibat yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda vazgeçme ve kabul halinde TCK.nın 73/4 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi zorunlu olup, 10.05.2007 tarihli duruşmada sanığın şikâyetten vazgeçmeyi açıkça kabul etmesine nazaran, buna dayanılarak verilen düşme kararını temyizde hukuki menfaati bulunmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında TCK.nın 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait kendi alt soyu üzerindeki hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümden 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine "sanığın 5237 sayılı Kanunun 53/1-a, (b), (d) ve (e) bentlerinde öngörülen haklarla (c) bendindeki haklardan kendi alt soyu dışındakiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde düzenlenen haklardan kendi alt soyu bakımından sanığın koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.