Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2007 gün ve 2006/397 Esas, 2007/89 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mağdurenin katılan sıfatını almamış olması karşısında, davayı temyize ... bulunmayan mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan çocuk psikiyatristinin olmadığı, mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin rapor ile yetinilerek hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.