Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, diğer sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine, katılan ... için 1.000. TL, Ömer ve Hediye için ise 500’er TL manevi tazminat verilmesine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.11.2005 gün ve 2005/235 Esas, 2005/250 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ...’un zorla kaçırıp alıkoyma suçundan mahkûmiyetlerine dair hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanık ...’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5560 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 23. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.