Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2007 gün ve 2006/319 Esas, 2007/193 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
19.01.2007 tarihli talimat ifadesinde sanıktan şikâyetçi olduğunu, ancak davaya katılmak istemediğini bildiren nüfus kaydına göre, 15 yaşından büyük olan mağdureye, CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekilin, kamu davasına katılıma talebinin de mahkemece reddine karar verilmiş olmasına nazaran hükmü temyize yetkisi bulunmadığından mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, sanık müdafiin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden önce, 06.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan, 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile eklenen CMK.nın 231/5. maddesi karşısında koşulların varlığı halinde sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.