Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2007 tarih ve 2006/870 Esas, 2007/745 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2001 gün 2001/217 Esas, 2001/258 sayılı Kararıyla verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının 26.06.2002 tarihinde kesinleştiği, bihakkın tahliye tarihinin de 01.12.2005 olduğu bildirilen mahkeme ilamının tekerrüre esas olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması gerekir ise de CMK.nın 231/6-a maddesinde öngörülen “daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmama” koşulu gerçekleşmediğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen, sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.