KARAR
Cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Aşkale Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.01.2008 gün ve 2007/83 Esas, 2008/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanıkların cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının tartışılmaması,
Sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
İddianameye konu ve mahkemece kabul edilen eylemlerin bütün halinde zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu, ayrıca kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun oluşmayacağı gözetilmeksizin atılı suçtan beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.