KARAR
Cinsel taciz suçundan sanık ...’nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2007 gün ve 2007/171 Esas 2007/396 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
08.02.2007 olan suç tarihinin gerekçeli kararda 08.03.2007 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın mağdureyi değişik zamanlarda birden çok defa telefonla arayarak atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirttiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda müştekinin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, müştekinin zararının giderilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy