Cinsel taciz ve yaralama suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Edremit 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2006 gün ve 2006/78 Esas, ve 2006/415 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Anayasa Mahkemesi'nin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı kararı ile iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin, 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizi kabil olmadığından, sanığın bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında yaralama suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak ;
5237 sayılı TCK.nın 86/2. maddesinde hapis ve para cezaları seçimlik olarak yer aldığı ve 50/2. madde uyarınca hapis cezasının tercihi halinde bunun paraya çevrilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde ceza tayini,
Sanığın işlediği kabul olunan basit yaralama suçunun şikâyete bağlı suçlardan olması ve verilen ceza miktarı itibarıyla hükümden önce yürürlükte bulunan CMK.nın 231. maddesi kapsamında kaldığı nazara alınarak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.