Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tefenni Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2007 gün ve 2007/84 Esas, 2007/87 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı, sanık ve katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Üst Cumhuriyet Savcsının temyiz isteminden sanık lehine vazgeçmesi nedeniyle, incelemenin sanığın ve katılanın temyizleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde olayın sanığın arkasından gelerek şalvarından çekmesi üzerine geri dönüp sanığın elini tutması şeklinde gerçekleştiğini ileri sürmesi ve iddianame içeriğinin de bu yönde olması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 102/1. maddesine uyan suçu oluşturabileceği yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak 5235 sayılı Kanunun 11, ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.