KARAR
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2007 gün ve 2007/48 Esas, 2007/209 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 10.08.2007 tarihli raporunda, mağdurdaki orta ve hafif derece sınırda zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği şeklindeki bir açıklamaya yer verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.12.2011 gün ve 2011/5-230 Esas, 2011/273 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere bu ibarenin “anlaşılabileceği” biçiminde de yorumlanmasının olanaklı olduğu, Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporunda “hekim olmayanlarca anlaşılamaz” ya da “anlaşılması olanaklı değildir” şeklinde bir tespitte de bulunulmamış olup, buna bağlı olarak basiretli bir insanın anlayabileceğinin kabul edilmesi gerektiğinin belirtildiği, dosya içeriğine göre, evleri arasında yaklaşık 100 (yüz) metre mesafe bulunan mağdur ile komşusu olup aynı köyde yaşayan sanığın, mağdurun akli dengesinin yerinde olmadığını bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.