Cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraatine dair Didim (Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2007 gün ve 2007/327 Esas, 2007/661 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı Kararı ile iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından sanık ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçlardan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, Üst Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.