Basit cinsel saldırı, ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı suçunun cinsel taciz suçunu, ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun da sarkıntılık suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Akçaabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2008 gün ve 2006/360 Esas, 2008/8 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı kararı ile iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın tür ve miktarına göre cinsel taciz suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olmadığından, sanık müdafiin bu suç yönüyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık hakkında sarkıntılık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü;
Mağdure 28.06.2005 günlü şikâyet dilekçesi ve Cumhuriyet Savcılığında verdiği “sanık önüme çıkarak ağzımı kapatıp diğer eli ile vücudumun muhtelif yerlerini okşayarak bana tecavüz edeceğini söyledi, ben kendisine direndim, elinden kurtularak kaçtım” şeklindeki beyanı karşısında; sanığın eylemlerinin ırza geçmeye veya nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçlarını oluşturup oluşturmayacağı yönünde delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın ceza miktarı yönüyle kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek hükmün CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.