Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ortaca Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.04.2007 gün ve 2006/416 Esas, 2007/155 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Üst Cumhuriyet Savcısının, 12.04.2007 günlü hükmü CMUK.nın 310. maddesinde yer alan bir aylık süre içinde temyiz etmesi gerektiği halde, yasal süreden sonra 28.05.2007 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz incelemesinin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın eylemi neticesinde mağdurenin ruh sağlığında bozulma olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas dairesinden görüş alınıp, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.