Cinsel taciz suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Türkoğlu Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2008 gün ve 2008/1 Esas, 2008/2 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece sanık hakkında TCK.nın 105/1. maddesi gereğince tayin edilen cezada aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken ayların yıla çevrilmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53/1.c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan sonuç hapis cezasının 2 yıl 3 ay yerine 1 yıl 15 ay olarak belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi gereğince 53/1.c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden sanığın koşullu salıverilmesi tarihine kadar, TCK.nın 53/1. maddesindeki diğer haklardan ise aynı Kanunun 53/2. maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.