Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2008 gün ve 2007/79 Esas, 2008/30 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık müdafii 15.02.2008 tarihli celsede, sanık lehine olan tüm kanun maddelerinin uygulanmasını ve gerekirse cezanın paraya çevrilmesini talep ettiği halde, sanık hakkında TCK.nın 50/1. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olup, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılan - mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilip CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerekirken "sanığın katılanın zararını tazmin suretiyle gidermediği" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hakkında CMK.nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.