Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar .... ve ....'in kasten yaralama ve tüm sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine dair Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2008 gün ve 2007/221 Esas, 2008/100 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... evlenmek için mağdureyi kaçırdığını ikrar ettiği diğer sanıkların da bu suça iştirak ettikleri anlaşılmakla sanıklara kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezalarının TCK.nın 109/5. maddesi uyarınca artırıma tâbi tutulmaması aleyhe temyiz olmadığından, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün “cezalarının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyecekleri” konusunda mahkemece olumlu kanaat oluşmadığından bahisle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, 5271 sayılı CMK.nın 231/6-b aranılan olumlu kanaat oluşması şartı bulunmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız "kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile koşullu salıverilmesine kadar" “diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması,Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümlerde yer alan “TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ilişkin kısmın hükümlerden çıkartılarak, yerine “TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilmesine kadar diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.