Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.01.2008 gün ve 2007/59 Esas, 2008/2 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Üst Cumhuriyet Savcısının anılan hükmü CMUK.nın 310. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir aylık süreden sonra 22.02.2008 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, süresi içinde yapılmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı şekilde yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Müştekinin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, olay nedeniyle yaşadığı panik ile korkuyu doğrulayan tanık beyanı ve tüm dosya içeriği ile müştekinin aralarında husumet bulunmayan sanığa karşı kendisini zora sokacak biçimde iftira atmasını gerektirir dosyaya yansıyan bir sebep de bulunmadığı göz önüne alındığında, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.