Fuhuş suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2008 gün ve 2007/163 Esas, 2008/165 Karar sayılı hükümler ile bu hükme yönelik sanık ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin Mahkemece verilen 26.03.2009 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve ... müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece verilen 30.04.2008 gün ve 2007/163 Esas, 2008/165 Karar sayılı hükmün son fıkrasında Anayasa'nın 40/2 ve CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, sanık ... tarafından temyiz edilen kararda ise yedi günlük temyiz yoluna başvuru şeklinin ve başvuru süresinin ne zaman başlayacağının gösterilmediğinin anlaşılması karşısında; Mahkemenin 26.03.2009 gün ve 2007/163 Esas, 2008/165 Ek Karar sayılı kararının yok hükmünde olması sebebiyle sanık ... hakkında temyiz isteminin reddine dair Ek Kararı kaldırılarak, temyiz talebinin süresinde kabulü ile işin esasına yönelik inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların kasten işlemiş olduğu suçlardan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyları yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haklardan kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken, kendi alt soyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1.c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölümün hükümlerden çıkartılarak, yerine “Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.