Fuhuş suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.03.2008 gün ve 2006/449 Esas, 2008/253 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 52. maddesine göre asgari haddi 5 gün olan ve 227/2. maddesinde azami 3000 gün olarak belirlenen gün para cezasının dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dosya içeriğine ve tayin edilen hapis cezası uygulanırken kabul edilen teşdit oranıyla uygun düşmeyecek biçimde 2000 gün karşılığı gün para cezası ve sonuçta 40.000 TL adli para cezası tayini suretiyle orantılılık ilkesi ile hak ve nasafet kurallarına aykırılık yapılması,
Uygulamaya göre de;
Sanık müdafii tarafından lehe olan hükümlerin uygulanması talep edildiği halde teşdiden hükmedilen 40.000 TL adli para cezasının sanığın ödeme gücü nazara alınarak taksitlendirilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
Sanıkla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.