Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ile ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2006 gün ve 2005/518 Esas, 2006/416 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece oluşa uygun olarak, sanıkların eylemlerini cebir ve tehdit kullanılarak gerçekleştirdiklerinin kabul edilmesi karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezanın belirlenmesine ilişkin uygulamaya TCK.nın 109/2. maddesi ile başlanması gerekirken, aynı maddenin 1. fıkrası ile başlanması netice ceza itibarıyla sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin "c" bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu bakımından koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağı belirtilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümlerdeki TCK.nın 53 maddesinin uygulamasıyla ilgili bölümlerdeki "TCK.nın 53/1-2." ibarelerinden sonra "-3" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.