Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu kabul edilerek bu ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2005 tarih ve 2004/299 Esas, 2005/284 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmün, 29.11.2005 tarihli celsede katılan vekilinin yüzüne karşı tefhiminden sonra katılan vekilinin 05.12.2005 tarihli müddeti muhafaza dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, bu nedenle temyiz talebinin kanuni süresi içinde verildiği anlaşıldığından, temyiz talebinin süre yönünden reddi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa isnat olunan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla lehe olan 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine ilişkin 29.11.2005 tarihli karar gününden, incelemenin yapıldığı güne kadar belirtilen sürenin dolduğu ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı zaman dilimi içinde mağdurenin vücuduna önce vajinal sonra anal yoldan organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61. maddesi gereğince temel cezanın, suçun işleniş biçimine göre alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, aynı Kanunun 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suçun değişik zamanlarda işlenmesi koşulunun bulunmadığı gözetilmeden, zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezasının artırılması,
5237 sayılı Kanunun 53/4. maddesine aykırı olarak suç tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış sanık hakkında, aynı Kanunun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.