KARAR
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2008 gün ve 2007/553 Esas, 2008/122 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Müştekinin anlatımına, tanık beyanına, mağdurenin raporuna ve tüm dosya içeriğine ve oluşa uygun kabule göre, sanığın müştekiyi zorla kolundan sürükleyerek götürmek istediği, müştekinin etkin direnmesi ve orada bulunanların müdahalesi sonucu eylemine son verdiğinin anlaşılması karşısında eylemin zorla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs suçunu oluşturup TCK.nın 109/2, 35. maddeleri ile mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 109/1 ve 35. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,
Sanık müdafiin esasa ilişkin savunmasında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasını istediği halde, 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmemesi,
Mahkûmiyet hükmünün kurulması sırasında, 5237 TCK.nın 109/1. maddesi uyarınca tayin olunan 1 yıl hapis cezasından, aynı kanunun 35. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılması sonucu 3 ay yerine 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.