Irza geçme, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve fuhşa teşvik suçlarından sanıklar ... ve ... ile, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'un bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; ... hakkında ırza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından açılan davaların teciline, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkûmiyetine, ..., ... ve ... hakkında açılan davalarla ilgili karar verilmesine yer olmadığına dair Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/525 Esas, 2005/612 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemenin 31.03.2003 gün ve 2002/456 Esas, 2003/143 Karar sayılı kararında, yalnızca sanık ... müdafii tarafından bu sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edildiği, sanık ...'un ırza geçme, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçları ile sanıklar ... ve ...'un reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine dair hükümler ise temyiz edilmeksizin kesinleştiklerinden, ... hakkındaki hüküm ile ilgili bozma kararından sonra sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu itibarla temyize hak kazandırmayacağı anlaşılmakla; sanıklar müdafiin bu sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Irza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 434/1. maddesi uyarınca teciline dair hüküm, usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;
Sanığa isnat olunan suçlara öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 23.11.2000 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.