Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çine Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2008 gün ve 2007/417 Esas, 2008/176 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 02.04.2008 günlü kararda ise başvuru süresinin ne zaman başlayacağı ve mercii açıkça gösterilmeyerek usul hükümlerine aykırı davranıldığı, bu itibarla sanığın 28.07.2008 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden tek suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 227/2. maddesi gereğince hapis cezasının yanında gün karşılığı adli para cezası tayin edildikten sonra, takdiri indirimin bunun üzerinden yapılıp sonuç gün karşılığı adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi gereğince paraya çevrilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, gün karşılığı verilen adli para cezasının TCK.nın 52/2 maddesine göre paraya çevrildikten sonra bunun üzerinden takdiri indirim uygulanması suretiyle 6 TL fazla para cezasına hükmedilmesi,
Hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama TCK.nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkrası ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği halde aynı Kanunun 53/1. maddesinin "e ve c" bendlerinde sayılan haklardan yoksunluğa karar verilmemesi kanuna aykırı olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca sanık hakkında hapis cezasının yanında hükmolunan 12.166 TL adli para cezasının 12.160 TL olarak, TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin ise hükümden çıkartılarak yerine "sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkrası ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.