Fuhuş suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Yusufeli Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.05.2008 gün ve 2007/46 Esas, 2008/41 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ..., O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin bir haftalık kanuni süreden sonra olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMK.nın 317. maddesi gereğince reddi ile, diğer temyizler yönünden yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 227/2. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörüldüğü halde sanıklar hakkında adli para cezasına hükmolunmaması,
Sanık ...'ın denetime olanak verecek şekilde tekerrüre esas alınan ilamının kararda gösterilmesi gerekirken, birden fazla olan ve bir kısmı tekerrüre esas olmayan ilamlarının tamamı gösterilmek suretiyle TCK.nın 58/6. maddesinin uygulanması,
Sanık ... hakkında mükerrir olması nedeniyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken kanun maddesinin TCK.nın 58/7. maddesi yerine, aynı Kanunun 53/7. maddesinin gösterilmesi,
Sorgusu talimatla yapılan sanık ...'in yargılamayı yapan mahkemeye hiç gelmediği, bu nedenle mahkemenin sanık üzerinde herhangi bir gözlemi ve değerlendirmesi olamayacağı düşünülmeden sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları aleyhine değerlendirilemeyeceği gibi, yakalama kararı ile yakalanması her halûkarda kişilik özelliğinin olumsuz olduğunu göstermeyeceği gözetilmeden bu sebeplere dayanılarak yerinde olmayan gerekçe ile CMK.nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sanıklar hakkında TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.