Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.06.2008 gün ve 2007/137 Esas, 2008/295 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın mağdurelere karşı cinsel taciz suçunu işlediği oluşa uygun şekilde kabul edildiği, uygulama maddesinin doğru olarak gösterildiği halde gerekçeli ve kısa kararlarda "sanığın suç tarihinde mağdurlara yönelik cinsel istismar suçunu işlediği sabit görülmekle" denilmek suretiyle suç türünün cinsel taciz yerine, yazım hatası yapılarak cinsel istismar olarak yazılması ile 18.09.2006 olarak suç tarihinin gerekçeli kararda 15.11.1978 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edilmiştir.
Çocuk olan mağdurelerin dinlenilmesi sırasında, CMK.nın 236/3. maddesi gereğince psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman kişilerden herhangi birinin duruşmada hazır bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de, bu hükmün kanunun mağdurelerin haklarına ilişkin bölümde düzenlenmiş olması, suça ilişkin eylemin mağdurelerin anlatımıyla yeterince aydınlanmış bulunması, CMK.nın 236/2. maddesi uyarınca mağdurun zorunluluk arz eden haller dışında bir defa dinlenebileceği hükmü dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.