Reşit olmayanla cinsel ilişki ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine, kasten yaralama suçundan beraatine dair Sakarya 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2008 gün ve 2008/478 Esas, 2008/1153 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından süresi içinde, sanık tarafından süresi geçtikten sonra istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece verilen 02.12.2008 gün ve 2008/478 Esas, 2008/1153 Karar sayılı hükmün son fıkrasında Anayasa'nın 40/2 ve CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesi gerektiği halde anılan kararda başvurulabilecek kanun yolu süresinin başlangıcının gösterilmediğinden, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı nazara alınıp sanığın temyiz istemin süresi içinde yapıldığı kabul edilerek sanığın ve katılan vekilinin istemiyle yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suçun işleniş şekli ve özellikleri, cezanın caydırıcılığı ile cezanın türünün hapisten çevrili adli para cezası oluşu hususları gözetilerek, CMK.nın 231. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmadan yasal ve yeterli bulunmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.