Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.10.2008 gün ve 2007/1090 Esas, 2008/858 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın mağdureyi ... Devlet Hastanesinin 16.11.2007 tarihli raporunda belirtildiği üzere yaralayarak şahsına zarar verdiğinin anlaşılması karşısında koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlık nedeniyle TCK.nın 110. maddesine göre cezasından indirim yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasını mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun ise kendi altsoyları yönünden koşullu salıvermeye kadar, altsoyları haricindekiler bakımından ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün, 2009/2-2 Esas ve 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanığın adli sicil kaydına konu olan ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.04.2006 tarih ve 2006/128 Esas, 2006/144 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nn 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili ve "Sanığın ... Sulh Ceza Mahkemesinin 20.04.2006 Tarih ve 2006/128-144 sayılı kararı ile 5237 Sayılı TCK.nın 86/2-3, 62, 52/2. maddesi gereğince 100,00-YTL Adli Para Cezasına mahkûm edildiği anlaşıldığından ve bu ceza tekerrüre esas olduğundan sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ilişkin bölümler hükümden çıkarılarak bunların yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.