Fuhuş suçundan sanık ... ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.05.2008 gün ve 2007/1069 Esas, 2008/469 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Tanıklar ... ve ...’in aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdureye müşteri bulmak suretiyle fuhuşa aracılık ettiği anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına konu olan Kayseri 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.06.2007 gün ve 2006/698 Esas, 2007/521 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK.nın 86/2-3-e, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 360,00 YTL adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanğın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki mükerrirlere özgü ceza rejiminin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.