Cinsel taciz suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2008 gün ve 2008/252 Esas, 2008/1075 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın cinsel taciz suçunu değişik zamanlarda aynı suçu işleme kararı kapsamında işlemesine rağmen, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın artırılmaması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilerek 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.