Irza geçme suçlarından sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2008 gün ve 2007/193 Esas, 2008/107 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve kabule göre sanığın eylemlerini emanette kayıtlı tabanca ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 102/3-d maddesinin tatbik edileceği ve buna göre lehe Kanunun belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs eylemlerinden TCK.nın 102/2, madde ve fıkraları uyarınca verilecek temel cezanın aynı Kanunun 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin, mağdurelere verilmek istenen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek cinsel saldırı suçunun temel haline ilişkin 102/1. maddesinde öngörülen cezanın altında olamayacağı düşünülmeden eksik cezaya hükmolunması,
Sanık hakkında hapis cezaları ile birlikte 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin de uygulanmasına karar verilmişse de, sanığın tekerrüre esas alınan Sarıyer Sulh Ceza Mahkemesinin 23.03.1994 tarih ve 1994/79 Esas, 1994/200 Karar sayılı 223.333 TL ağır para cezasının 15.06.1994 tarihinde bihakkın infaz edildiği, TCK.nın 58/2-b maddesi uyarınca ikinci suçun işlendiği tarihten önce 3 yıllık sürenin geçmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı Kararı ile Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.