Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2009 gün ve 2008/140 Esas, 2009/18 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi.
Mahkemece yüzüne karşı verilen 23.01.2009 tarihli hükmü mağdure vekilinin CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen kanunî bir haftalık süreden sonra 13.02.2009 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, sanığın temyizi ile sınırlı olarak inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın aşamalardaki ikrarı, mağdure beyanları ve iddianame içeriğine göre, sanığın farklı tarihlerde bir dönem birlikte çalıştığı mağdureyi telefonla arayıp "kaça veriyorsun, yalarım, seni özledim, canın çekmiyor mu" demek suretiyle eylemini teselsül ettirdiği sabit olduğu ve iddianame sevk maddeleri arasında bulunduğu halde sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy