Cinsel taciz ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkûmiyetine dair Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.07.2008 gün ve 2008/389 Esas, 2008/819 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanık hakkında Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 10.04.2007 gün 2007/27-76 Esas- Karar sayılı ilamıyla trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince hüküm tarihine göre, kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğer kişiler üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin cezanın infazı tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak "sanığın Ankara Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/27-76 sayılı ilamı ile almış olduğu 600 YTL sanığa verilen cezaların TCK.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanığın cezalarının infazından sonra TCK.nın 58/7. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ve sanık hakkında TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümlerden çıkartılarak hak yoksunluğu ile ilgili hüküm fıkralarına "sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise vesayet ve kayyımlık yetkilerinden hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.