Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2008 gün ve 2008/113 Esas, 2008/1151 Karar sayılı hükmü ile bu hükme yönelik temyiz talebinin, ceza miktarı yönünden kesin olduğundan bahisle reddine ilişkin 15.12.2008 tarihli Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsevcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle, hüküm temyizi kabil olduğu halde, hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün temyizinin mümkün olmadığından, bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin reddine dair 15.12.2008 tarihli Ek Kararın kaldırılarak 03.11.2008 tarihli hükmün yapılan incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 sayılı kararında vurgulandığı gibi sanığın adli sicil kaydına konu olan Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2007 gün ve 2006/1236 Esas, 2007/879 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Hükmün gerekçe bölümünde kabul edilen olay ile hüküm fıkrasında belirtilen olayın birbirinden farklı olması nedeniyle kararda çelişki yaratılması,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.