Fuhuş suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2008 gün ve 2007/451 Esas, 2008/785 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurelerin ve sanıkların soruşturma aşamasındaki sıcağı sıcağına etkiden uzak beyanlarından, sanıklar Berkan ve Ergül'ün mağdure Kezmahan'a, sanık ...'in ise mağdureler Nazife ve Seçil'e yer temini ve aracılık suretiyle fuhuş yaptırdıkları anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanıklar Ergül ve Berkan'ın onaylı nüfus kayıt örnekleri ve tüm sanıkların adli sicil kayıtları getirtilmeden karar verilmiş ise de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla bu kayıtlar temin edilmiş olduğundan, TCK.nın 227/2. maddesinde düzenlenen fuhuş suçunda fuhuş yaptırılan kişi sayısınca suç oluşacağı gözetilmeden sanık ...'in iki defa cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tek uygulama yapılması, adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedenleri yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyları üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından cezaların infazlarının tamamlanmasına kadar uygulanacağı
gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamının koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması,
Kanuna aykırı sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılarak, yerine ''Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.