Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık ...’nın yapılan yargılaması sonunda, atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2009 gün ve 2008/355 Esas, 2009/564 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Kaçırılıp alıkonulan çocuk ...’in nüfus kayıt örneğine göre suç tarihinde oniki yaşını bitirmediği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 234/2. maddesinden ceza artırımı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilerek 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının tartışılmaması,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy