Müstehcenlik suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak yapılan yargılama üzerine Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2009 gün ve 2008/484 Esas, 2009/994 Karar sayılı ilamın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 27.06.2006 tarihli başvusu ile Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.11.2002 tarihli kararına ilişkin yeni kanun uyarlamasının talep edilip, Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesince de görevsizlik kararı verildiğine göre, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın uygulama maddeleri ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın olaya ilişkin hükümleri lehe kanun değerlendirmesi bağlamında kıyaslanarak, lehe kanunun buna göre tespiti ile, uygulanan 765 sayılı TCK hükümleri lehe ise bu durum belirtilip uygulama yapılmasına yer olmadığına, 5237 sayılı TCK hükümleri lehe ise bunların uygulanması suretiyle uyarlama hükmü kurulması gerekirken ve uyarlama yargılamalarında dava zamanaşımının işlemeyeceği de gözetilmeden yazılı şekilde gerekçe bölümünde 5237 sayılı TCK.nın 66/5. maddesinden söz edilerek "hüküm fıkrasında para cezasının vâki olmamış sayılmasına, bu çerçevede infazının yapılmaması" şeklinde karar verilmesi;
Kanuna aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlü uyarlama yargılamalarında aleyhe bozma yasağı bulunmadığı gözetilerek hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.