Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.05.2008 gün ve 2007/229 Esas, 2008/221 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ile katılanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.05.2003 gün ve 2003/515 Esas, 2003/513 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları ve müşterek çocukları ...'nin velayetinin katılana verildiği, kararın 19.09.2003 tarihinde kesinleştiği, buna karşın sanık tarafından çocuğun katılana teslim edilmediği, yapılan icra takibinin sonuçsuz kaldığı, böylelikle mahkemece; anneye teslimine karar verilen çocuğun teslimine muhalefet etmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin İİK'nın 341. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu itibarla görevsizlik kararı verilerek dosyanın icra ceza mahkemesine gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,
Uygulamaya göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olup, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, katılanın zararının giderilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.